نویسنده:Aref Hossini

نویسنده:Aref Hossini

نویسنده:Aref Hossini

نویسنده:Aref Hossini

نویسنده:Aref Hossini

نویسنده:Aref Hossini

نویسنده:Aref Hossini

اگه دلتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ گرفته برو پایین
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
اگه فکر میکنی هیشــــــکی دوستــــــــــــــــــ نداره ، بــــــــــرو پایین
.
.

.
.
.
اگه شبا کسی نیــــــست بهت شب بخیر بگه برو پایین
.

.
.
.
.
.
اگه خیلی تنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــها یی بـــــــــــرو پایین
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.
عمـــرا مثل مــــــــــــن بدبخت باشی !!! اگه باشی الهی بمیرم بـــــــــرات
═════════════
(¯`•._Aref_.•´¯)

نویسنده:Aref Hossini

نویسنده:Aref Hossini

کنارم هستی و اما دلم تنگ میشه هر لحظه

خودت میدونی عادت نیست ، فقط دوســـت داشتن محضه

کنارم هستی و بازم ، بهونه هامو میگیرم

میگم وای ، چقدر سرده ،‌میام دستاتو میگیرم

یه وفت تنها نری جایی ، که از تنهایی میمیرم

از اینجا تا دم در هم بری ،‌ دلشوره میگیرم

فقط تو فکر این عشقم ، تو فکر بودن با هم

محاله پیش من باشی ، برم سرگرم کاری شم

میدونم که یه وقتایی ، دلت میگیره از کارم

روزایی که حواسم نیست ، بگم خیلی دوست دارم

تو هم مثل منی انگار ، از این دلتنگی ها داری

تو هم از بس منو میخوای ، یه جورایی خودآزاری

یـــــه جـــــــورایـــــــــــــــی ، خــود آزاری

 

کنارم هستی و انگار ، همین نزدیکیاست دریا

مگه موهاتو وا کردی ، که موجش اومده اینجا

قشنگه ردپای عشق ، بیا بی چتر زیر برف

اگه حاله منو داری ، میفهمی یعنی چی این حرف

میدونم که یه وقتایی ، دلت میگیره از کارم

روزایی که حواسم نیست ، بگم خیلی دوست دارم

تو هم مثل منی انگار ، از این دلتنگی ها داری

تو هم از بس منو میخوای یه جورایی خودآزاری

یـــــه جـــــــورایـــــــــــــــی ، خــود آزاری

نویسنده:Aref Hossini

نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت

نخستین کلامی که دلهای ما را

به بوی خوش آشنایی سپرد

به مهمانی عشق برد

پراز مهر بودی

پر از نور بودم

همه شوق بودی

همه شور بودم

چه خوش لحظه هایی که دزدانه ازهم

نگاهی ربودیم و رازی نهفتیم

چه خوش لحظه هایی که "می خواهمت" را

به شرم و خموشی نگفتیم و گفتیم!

 

دو آوای تنهای سرگشته بودیم

رها در گذرگاه هستی

به سوی هم از دورها پرگشودیم

چه خوش لحظه هایی که هم را شنیدیم

چه خوش لحظه هایی که در هم وزیدیم

چه خوش لحظه هایی که در پرده ی عشق

چو یک نغمه ی شاد با هم شکفتیم!

 چه شب ها چه شب ها که همراه حافظ

در آن کهکشانهای رنگین

درآن بیکران های سرشار از نرگس و نسترن

یاس و نسرین

زبسیاری شوق و شادی نخفتیم

تو با آن صفای خدایی

تو با آن دل وجان سرشار از روشنایی

ازاین خاکیان دور بودی

من آن مرغ شیدا

 درآن باغ بالنده از عطر و رویا

برآن شاخه های فرارفته تا عالم بی خیالی

چه مغرور بودم....

چه مغرور بودم....

من و تو چه دنیای پهناوری آفریدیم

من وتو به سوی افقهای نا آشنا پر کشیدیم

من و تو ندانسته، دانسته

رفتیم و رفتیم و رفتیم

چنان شاد، خوش، گرم و پویا

که گفتی به سرمنزل آرزوها رسیدیم!

دریغا دریغا ندیدیم

که دستی در این آسمانها

چه بر لوح پیشانی ما نوشته ست

دریغا درآن قصه ها و غزل ها نخواندیم

که آب و گل عشق با غم سرشته ست

فریب و فسون جهان را

تو کر بودی ای دوست

من کور بودم....

ار آن روزها-آه- عمری گذشته است

من وتو دگرگونه گشتیم

دنیا دگرگونه گشته ست

دراین روزگاران بی روشنایی

در این تیره شبهای غمگین که دیگر

ندانی کجایم

ندانم کجایی

چه با یادآن روزها می نشینم

چو یاد تو را پیش رو می نشانم

دل جاودان عاشقم را

بدنبال آن لحظه ها می کشانم

سرشکی به همراه این بیتها می فشانم

نخستین نگاهی که ما را به هم دوخت

نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت

نخستین کلامی .....